Memlükler dönemi ilim çevrelerinde yetişen Zerkeşî, fıkıh, usûl, kelâm ve hadis alanlarındaki vukufiyetiyle tanınan bir âlimdir. Selâsilu’z-Zeheb adıyla bilinen bu eseri, fıkıh usûlünün merkezinde yer alan meseleleri, birbirine eklemlenen halkalar hâlinde ele alması bakımından dikkat çekici bir yapı sunar. Müellif, usûl literatüründe çoğu zaman dağınık biçimde ele alınan tartışmaları belirli başlıklar altında toplayarak, okuyucunun meseleler arasındaki irtibatı daha açık biçimde görmesini amaçlar.
Eserde ele alınan konular, şer‘î hükmün mahiyetiyle başlar ve deliller hiyerarşisi, hitap–hüküm ilişkisi, emir ve nehiy, umum ve husus, mutlak ve mukayyed, mefhumlar, nesih, tearuz ve tercih gibi usûlün temel meselelerine uzanır. Zerkeşî, bu başlıkları aktarırken yalnızca tanımlarla yetinmez; görüş ayrılıklarının hangi kavramsal zeminde ortaya çıktığını da ortaya koyar. Böylece usûl-i fıkhın teorik derinliği, metnin her bölümünde hissedilir.
Zerkeşî’nin yöntemi, görüşleri uzun uzun savunmaktan ziyade, ihtilaf alanlarını tespit etmeye ve bu ihtilafların dayandığı temel varsayımları görünür kılmaya dayanır. Müellif Şâfiî-Eş‘arî geleneğe mensup olsa da Hanefî, Mâlikî, Hanbelî, Zâhirî ve Mu‘tezilî âlimlerin eserlerine geniş biçimde yer verir. Bu yaklaşım, eseri mezhep sınırlarını aşan mukayeseli bir çalışma hâline getirir ve okura farklı usûl anlayışlarını yan yana değerlendirme imkânı sunar.
Altın Zincirler, hacim bakımından muhtasar bir eser olmasına rağmen, içerdiği tartışmalar bakımından yoğun bir metindir. Zerkeşî, usûl ilminin temel meselelerini seçerken, dönemin canlı tartışmalarını merkeze alır ve bu tartışmaları kendi sistematiği içinde sunar. Bu yönüyle eser, usûl literatürünün hem öğretici hem de problem odaklı yönünü bir arada taşır.
Bu Türkçe çeviri, eserin mevcut tahkikli nüshaları dikkate alınarak hazırlanmıştır. Metnin özgün yapısı korunurken, günümüz okurunun metni daha rahat takip edebilmesi için gerekli görülen yerlerde açıklayıcı dipnotlara yer verilmiştir. Çeviride terminolojik tutarlılığa ve klasik usûl dilinin Türkçede karşılığını bulmasına özel bir hassasiyet gösterilmiştir.